“`html

Devrimci Öğretmenlerin Anısı: İsmail Yavuz’un Mirası

Ah, bu şiirler bir insanı derinden etkiler! Ceylan gözlü sevgili Ceren, babanla aranda bir bağ kurmanın imkânı olmadı!” Bu duygusal dizeler, devrimci öğretmen Enver Karagöz’ün kızı Ceren için yazdığı bir şiirden. Cenaze töreninde Ceren, “Babama hiç doyamadım! O bana masallarını sonuna kadar anlatamazdı; sesi yetmezdi!” diye ifade etmişti.

Enver Karagöz, sadece devrimci bir öğretmen değil, aynı zamanda edebi yetenekleriyle de tanınan bir şairdi. Genellikle mitinglerde Nâzım Hikmet gibi büyük şairlerden alıntılar yapar, insanların ruhuna dokunurdu. Ancak bu gücü, polis tarafından susturulmak istendi. İşkence sırasında onun umut dolu sözlerini boğmak için acımasızca davranıldı.

Enver, Artvin bölgesinde eşitlik ve adalet için durmadan mücadele eden azimli bir öğretmendi. İşkencenin ona verdiği yaralar, ileride kanser hastalığına dönüşerek, 29 Mart 2007’de hayata veda etmesine neden oldu. Son ana kadar mücadelesini sürdürdü. Onun yaşamı, özgürlük ve dayanışma çağrısıyla doluydu.

Arkadaşı Müslüm Şahin de ona “İHTİYAR” şiirini yazdı. Kazım Köroğlu, 60’lı yıllardan itibaren tüm topluma eşitlikçi ve özgürlükçü fikirleri yaymaya çalışan bir devrimciydi. Rize’de TÖB-DER’in şube başkanlığını üstlenen Kazım, 12 Eylül sonrası yıllarca cezaevinde kalarak direnişin sembolü oldu.

Gerçekten fedakâr bir öğretmendi. Eğitim Sen’de bıraktığı izler, mücadele ruhunu sürdürmemize ilham oldu. Yaşadığı sosyal adalet için ve geleceği aydınlatma uğruna yaptığı savaş, hala hatıralarımızda yaşıyor. Ancak İsmail Yavuz gibi devrimci öğretmenler, yalnızca anılar bırakmadılar; aynı zamanda mücadele anlayışlarını da miras bıraktılar.

İsmail Hoca, yaşamının her anında öne çıkan bir figürdü. Onun gidişi, arkamızda yalnızca bir boşluk bırakmadı, aynı zamanda bizlere büyük bir sorumluluk da yükledi. Onun devrimci ruhu, öğrencilere sadece bilgi vermekle kalmayıp, düşünmeye, sorgulamaya ve analiz yapmaya yönlendirdi.

Devrimci öğretmenler, emekten ve eşitlikten yana tavır alarak seslerini yükseltirler. Her zaman inandıkları değerler doğrultusunda mücadele ederler. İsmail Yavuz’un kızı Belçim, babası hakkında “Her şeyi seninle öğrendim,” diyerek ona olan sevgisini ve saygısını dile getirdi.

Enver, Kazım, İsmail ve adını sayamadığımız diğer devrimci öğretmenlerin bıraktığı miras, her zaman zihnimizde ve kalbimizde yankılanacak. Bizler, bu mirası yaşatmak ve toplumsal adalet için sürdürmekle yükümlüyüz. Bir gün, onların umutları, mücadeleleri ve değerleri yeniden canlanacak. Onlar belki hayatta değiller; ama mücadeleleri sonsuza dek sürecek.

“`